Zo met mijn benen in de zon en een heerlijk glas fruitwater staar ik naar onze opgeknapte tuin. Tijd om een mooi moment te schrijven. Wat heerlijk om dit in het zonnetje te kunnen doen. Er zijn weer onderwerpen genoeg gepasseerd de afgelopen dagen. Grappige momenten, ontroerende momenten en toch ook een pijnlijk moment. Maar dit mag allemaal even wachten, want ik wil in plaats van naar wat is geweest eens naar de toekomst kijken. Waar wil ik heen met ‘Mama van een sterretje’? Wil ik wel ergens heen of is het goed zoals het is?
Een behoorlijke tijd durfde ik niet verder vooruit te kijken. Het was prettig om in het nu te leven en geen grootste plannen te maken. Maar er waren toch stiekeme dromen. Kan een broertje of zusje nog? Kan ik nog een keer zwanger zijn? Wil ik nog een keer zwanger zijn? Wat nou als er weer iets mis is bij de baby? Stiekem keek ik vooruit, maar er was ook die grote angst.
Echt vooruitkijken is iets wat ik lastig vind. Dromen over later… Ooit droomde ik van een groot gezin vol bedrijvigheid, gezelligheid en liefde. Deze droom spatte uiteen toen we ontdekten dat het serieus mis was met Mees en we de beslissing maakten om hem een mensonwaardig leven te besparen. Op het moment dat Mees werd geboren en overleed, verdween ook de droom. Alles werd anders. Alles waar ik van had gedroomd was weg en niet meer mogelijk. De toekomst werd iets vaags en iets waar ik dus van kon dromen, maar waar ik geen invloed op bleek te hebben. Wat was dromen dan nog waard?
Met de uitkomsten van de onderzoeken bij Mees en door de geboorte van ons kleinste ventje kwam het vertrouwen terug. Er was toekomst mogelijk! Vaak niet al te ver weg, maar ik durfde weer een beetje te dromen. De bedrijvigheid, gezelligheid en de liefde bleek niet weg te zijn geweest en gewoon mogelijk in ons gezin. Al is het gereserveerd, ik durf zo af en toe weer echt vooruit te kijken en te dromen.
En dat zit ik nu dus te doen. Al ben ik iemand die ook koestert wat ik heb. Zo kan ik trots zijn op wat ik heb en genieten van de kleine dingen. Maar op deze stoel en in het zonnetje doe ik eens gek. Ik begin met dromen. Wat zou ‘Mama van een sterretje’ nog meer kunnen betekenen naast een voorbeeld of inspiratiebron van hoe het leven eruit zou kunnen zien met een sterrenkindje in het gezin? Kan het meer worden dan dit? Mooiere geschreven momenten door het volgen van schrijfcursussen misschien? Stiekem heb ik al een beetje gekeken. Of toch wat vaker een gedicht plaatsen? De website omzetten naar een eigen site? Misschien ooit een boek uitbrengen? Het was mijn droom om ooit een kinderboek te maken. Is dit het onderwerp om dat mee te gaan doen? Of juist uitbreiding in de vorm van het steunen van stichtingen die met dit onderwerp te maken hebben?
Ideeën ploppen op en blijven ploppen. Maar ook de gedachte met de vraag of deze dromen wel werkelijkheid zouden kunnen worden of nieuwe teleurstellingen zullen gaan zijn. De angst is nooit ver weg. Maar zo in de tuin, met de voetjes in de zon en een glas koel fruitwater, heb ik toch weer even stiekem gedroomd van mooie dingen voor de toekomst. Maar ik koester ook de mooie momenten die zijn geweest en die ik nog zal gaan beschrijven!
Mama van een sterretje 